Aurelia Jedwabińska - charakterystyka
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Aurelia Jedwabińska vel. Genowefa Lompke/Sztompke/Bompke/Zombke to sześciolatka ubrana w drogi kożuszek, czerwony berecik z mohairu i eleganckie skórzane botki. Dziewczynka była chuda, miała nóżki jak zapałki, oczy czarne jak wiśnie i plackowate rumieńce w kolorze malin. Posiadała czarną sztywną i błyszczącą czuprynę sterczącą na wszystkie strony. Miała cienki szpiczasty nosek i nadzwyczaj szeroki uśmiech. Żywiołowa i odważna, nie bała się zajść do obcych ludzi na obiad. Znała oryginalne wierszyki, których uczył ją tata. Była wygimnastykowana – potrafiła zrobić mostek i szpagat. Nie przejmowała się innymi i zawsze robiła to, na co miała ochotę.

Garnęła się do obcych ludzi, nie czując przed nimi skrępowania. Jej mamą była pedantyczna matematyczka – Ewa Jedwabińska. Nie lubiła swej pracy, doktoryzowała się z psychologii i nigdy nie miała czasu dla córki. Ojciec dziewczynki także dużo pracował. Małą zajmowała się sąsiadka Lisicka, jednak Aurelia nie lubiła u niej przebywać. Gdy się smuciła obgryzała paznokcie. Jej ulubioną zabawką był Piesek, jednak mama zabroniła jej się do niego przytulać, bo wówczas ssała kciuk. W rodzinnym domu najbardziej brakowało jej miłości i to właśnie dlatego lgnęła do obcych ludzi.




  Dowiedz się więcej
1  Opium w rosole - czas akcji
2  Opium w rosole - znaczenie tytułu
3  Charakterystyka Kreski (Janiny Krechowicz)



Komentarze
artykuł / utwór: Aurelia Jedwabińska - charakterystyka






    Tagi: